عشق است در آسمان پریدن

خدا تو رو ببخشه

خدا تو رو ببخشه،اگه دوستم نداشتي

آخه به جاي مرهم، غم رو دلم گذاشتي

خدا تو رو ببخشه،عشقت يه ادعا بود

به پاي تو نشستن،فقط يه اشتباه بود

خدا تو رو ببخشه،كه عاشقم نبودي

تازه دارم ميفهمم،تو هيچكسم نبودي

ديگه برام مهم نيست به كي منو فروختي

ولي دلم ميسوزه،پاي غريبه سوختي

خدا تو رو ببخشه،كه عاشقم نبودي

من كه از تو كم نذاشتم،تو لايقم نبودي

اشک تو چشامه قلم گریه کن   ببین من هرچند بدم ! خیلی خب

اما بدون که علی غیره تو   هیچکس و نداره اینم هدیه شو

از طرف تو یا با میل خود   نگرفتمش " منم عین تو

کسی رو ندارم " تو به رازم محرمی   میگم تا بنویسی باشه باز مرحمی

من اگه رپ میخونم چون چیزی تو دل دارم   واسه تفریح نیست" چیزی تو دل دارم

اینو درست میگن که عقل به چشمه    بذار بهت نشون بدم یه چشمه

من آدم شادی نیستم واسه همین   غم تو چشام همیشه دارن کمین

شادم که باشم رگه تلخی دارم   مریض نیستم " بیماری قلبی دارم

من اونیم که بغض رو تو گلوم میشکنم   صداشو همه آدم های بد میشنون

من از بچگی بزرگ شدم با یه عقده    پس نپرس چرا اینجوریم بچه جروگه

بعضی وقتا یه حس به من میگه   توی وجودت عشق داره کم میشه

منو از بچگیهام آدم حساب نمیکردن   مسخره کردن " نظاره میکردم

بزرگتر شدم دیدم دیگه وقتشه   که یکم از کینه های دلم کم بشه

تلافی شو در اووردم سر دشمنام   چیزائی دیدم " خیانت کشت منو

دیگه عقده داره لبریز میشه    واسه خالی کردنش چاره گشنیزه

نه مریض نیستم " یکم عقده دارم   نوازش دل همســـان و گربه دارم

هنوزم که هنوزه اشکام آبی اند  دو تا چشم و نبین " اشعار کافی اند

اون منم که بغض و تو گلوم میشکنه   فقط تو نیستی " خدا هم اینو میشنوه

اونکه هرچی ابره دنیاس    خونه داره تو چشاش

اونکه ناچاره بخنده    اما گریه اس خنده هاش

اونکه تو شهرش غریبه   با یه عالم آشنا

هیچکدوم باور نکردن   غربت تلخه صداش

اونکه خیلی قصه داره    رو لبای بی صداش

اونکه فریادش تو سینه    در نمیاد از لباش

پرده دنیا کتابه   با یه عالم گفتنی

هرکدوم از غصه هاشو    هر کدوم از قصه هاش

اون منم " اون منم " اون منم

بغضم و تو گلوم میشکنم